تبلیغات
طوبی - چرا دعامون مستجاب نمیشه
یکشنبه 23 آبان 1389

چرا دعامون مستجاب نمیشه

   نوشته شده توسط:    نوع مطلب :همه چیز درباره دعا ،

اگه خدا صدای ما را می شنوه، به دعا و درخواست ما آگاهه ، توانایی اجابت هم داره و خودش فرموده: از من بخواهید تا اجابت كنم. پس چرا برخی اوقات شاهد اجابت سریع دعاهای خودمون  نیستیم؟ یعنی خدا ما را فراموش كرده ؟ می دانیم كه فراموشی در خداوند راه نداره. پس علتش چیه؟

زمینه به ثمر نشستن درخت دعا و نیایش چند چیز است كه بدون فراهم آمدن آن ها, اجابتی كه مد نظر نیایشگر است، محقق نخواهد گشت که عبارتند از
1- رفع موانع.
2- ایجاد شرایط.
3- رعایت آداب .
4- شرایط خواسته
البته اگر موانع آن رفع و شرایط رعایت شود و با حکمت و مصلحت الهی منافات نداشته باشد, اجابت انشاءالله حتمی است و رعایت آداب جنبه کمکی دارد و در تسریع اجابت موثر است و نه در اصل اجابت.

1- موانع اجابت دعا:
1. گناه : یكى از عوامل مهمى كه رابطه انسان با خدای متعال را ضعیف نموده و مانع اجابت دعا می شود, نافرمانى از دستورهاى خداست. حضرت على (علیه السّلام) در دعاى كمیل چنین مى فرماید: پروردگارا! گناهانى را بر من ببخش كه موجب حبس و بالا نرفتن دعا مى شوند. و در جاى دیگر از همان دعا چنین مى فرماید: اى آقا و مولاى من ! به عزتت قسم ! از تو مى خواهم كه بدى كردار و رفتارم موجب پوشیده شدن دعاى من از تو نشود. امام باقر(ع) در این باره فرمود: بنده حاجتى ازخدا طلب مى كند و مقرر مى شود آن حاجت در زمانى برآورده شود; پس در این فاصله, او گناهى مرتكب مى شود و در نتیجه, خداوند مى فرماید: حاجت این بنده برآورده نشود و از آن محروم شود; چون او خشم و غضب مرا برانگیخت و همین باعث محروم شدن اوست. (بحار الانوار،ج73،ص329)
امیرمؤمنان (ع) در پاسخ به این پرسش كه وقتى خداى تعالى در قرآن كریم فرموده!: «ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَكُمْ»غافر (40)، آیه 60.؛ «بخوانید مرا، اجابت مى كنم شما را»، دعاهایمان مستجاب نمى شوند، فرمود: زیرا در هشت مورد خیانت كرده اید:
1. خداى تعالى را شناختید اما حقش را چنان كه باید و بر شما واجب فرموده بود، به جاى نیاورید. پس خداشناسى تان به كار نیامد.
2. كتابش قرآن را خواندید و به آن عمل نكردید.
3. به پیامبرش ایمان آوردید، اما سنتش را مخالفت نمودید.
4. گفتید كه از آتش دوزخ مى ترسید، در حالى كه هر زمان، بدن هاتان را با گناه به آتش نزدیك مى كنید.
5. ادعاى اشتیاق به بهشت نمودید و كارهایى انجام دادید كه شما را از آن دور ساخت.
6. نعمت مولاى خویش را خوردید و سپاسگزارى نكردید.
7. خداوند به دشمنى با شیطان فرمان تان داد و فرمود: «إِنَّ الشَّیْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا» فاطر (35)، آیه 6؛ «شیطان دشمن شما است، آن را دشمن خود بگیرید». شما با زبان تان با شیطان دشمنى كردید، اما بدون مخالفت عمل، با او دوستى ورزیدید.
8. عیب هاى حرام را پیش چشمشان آوردید و عیوب خود را نادیده انگاشتید، و كسانى را به چیزهایى ملامت كردید كه خود به آن موارد، به سرزنش سزاوارتر بودید.
با وجود این امور، چگونه دعاهایتان به اجابت رسد؟ اعلام الدین، ص 269 و 270.

2. لقمه حرام: استفاده از درآمد حلال و پاكیزه از دیگر شرایط اجابت دعا است كه امروزه بیش از هرزمان دیگر لازم است به آن توجه شود. لقمه ى حرام تا 40 روز مانع استجابت دعا مى شود. (بحار الانوار،ج93،ص358)
3. قساوت قلب: همچنین گناهان زیاد كه منجر به قساوت و سنگدلى مى‏شدند از عوامل دیگر عدم استجابت دعا مى‏باشد. امام صادق (ع) مى‏فرماید: خداوند دعایى كه از قلب قسى برخاسته باشد اجابت نمى‏كند. (میزان الحكمه،ج3،ص875)
4. شتاب و عجله: امام صادق (ع) فرمود: همیشه مؤمن در خیر و آسایش است تا هنگامى كه عجله نكند. در غیر این صورت ناامید مى‏شود و دعا را ترك مى‏كند. به درستى كه بنده هنگامى كه دعا مى‏كند خداوند متعال در صدد برآورده ساختن حاجت اوست تا زمانى كه او عجله نكند. (اصول كافی،ج2،ص474).

2- عوامل اجابت دعا:
1. معرفت به خدا؛ گروهى خدمت پیشواى ششم امام صادق(ع) شرفیاب شدند و پرسیدند: ما دعا و نیایش مى كنیم ولى به اجابت نمى رسد؟ آن حضرت فرمود: بدین جهت است كه آن كسى را كه مى خوانید, نمى شناسید. (بحارالانوار،ج93،ص368)
رسول گرامى اسلام(ص) در مورد نقش شناخت پروردگار در اجابت دعا مى فرماید: اگر خداوند را به شایستگى معرفتش مى شناختید, با دعایتان مى توانستید كوه را از جاى بكنید. (المیزان،ج2،ص43)
2. حضور قلب؛ دعا یعنى درخواست از خداى متعال براى برآورده ساختن حاجتى و طبیعى است كه این ارتباط در صورتى مؤثر واقع مى‏شود كه باطن انسان متوجه خدای متعال باشد و تضرع به پیشگاه او شكل بگیرد و انسان فقط خدا را مؤثر در امور بداند. رسول اكرم (ص) مى‏فرماید، بدانید كه خداوند دعائى كه از قلب غافل برخاسته باشد قبول نمى‏كند. (میزان الحكمه،حدیث5606)
3. رعایت زمان مناسب؛ در همه اوقات و همه لحظات زندگى, نیایش براى ما امكان پذیر است, زیرا همیشه روزنه هایى از دیوارهاى این جهان كهنسال, بربى نهایت باز است و ما از رصدگاه این كالبد خاكى, مى توانیم آن سوى جهان را نظاره كنیم. سرودنیایش كه از اعماق جان برمىآید و به خاموشى اشتیاق دارد; شاید روح انسانى درخاموشى مطلق راز دیگرى احساس مى كند; آرى لذت نیایش شبانگاهى, لذت وصف ناپذیرى دارد; شاید در آن هنگام كه تاریكى مطلق فضاى پیرامون ما را در برمى گیرد, روشنایى آن دریچه اسرارآمیز, روشن تر و نمودارتر مى گردد. (نیایش امام حسین(ع)در عرفات،ص11) در آیات صحیفه آسمانى و روایات توصیه شده است كه هرگاه نسیم رحمت الهى وزیدن گرفت و انسان احساس كرد دلش میل به سخن گفتن با خدا دارد, نیایش كند. علاوه برآن, زمان هایى نیز در آیات و روایات به عنوان وقت هاى مناسب براى نیایش سفارش شده است; از جمله بعد از اقامه نماز, شب و روز جمعه, نیمه شب, از سحر تا طلوع آفتاب, هنگام بارش باران, هنگام تلاوت قرآن و اذان. در این لحظات امید به استجابت بیشتر است.
4. پیوستگی یاد خدا؛ شكى نیست كه انسان ها همواره نیازمند لطف هاى پروردگار هستند و زمانى نیست كه از ذات اقدس خداوندى بى نیاز باشند. به همین جهت مى بایست انسان درتمامى حالات; خوشى و ناخوشى, سلامت وكسالت, همواره به یادخدا باشد. امام صادق(ع) فرمود: هركسى كه در همه حال به دعا مشغول باشد, دعاى او در هنگام گرفتارى به استجابت نزدیك تر است; چون فرشتگان در هنگام بلا مى گویند: این صداى آشنایى است; و دعاى او در آسمان در پرده و حجاب نخواهد بود; در حالى كه اگر انسان تنها در گرفتاری ها پروردگار را بخواند, دعا و نیایش از اجابت دورتر است; چون فرشتگان مى گویند: این صداى ناآشنایى است.
5. امید واری به خداوند؛ دعا كننده باید با امید و اطمینان كامل دعا كند و نه با شك و تردید و سوءظن . در دعاى ابى حمزه ثمالى چنین مى خوانیم: بارلها! مى دانم كه توبراى كسى كه به توامیدوار است در مقام و موضع اجابت هستى .
و در اعمال بیست و هفتم رجب چنین آمده است : پروردگارا! با دعا و خواندنى از تو تقاضا و طلب مى كنم كه یك فرد امیدوار تو را آنگونه دعا كرد و تو هم او را به آرزویش رساندى .
6. اصرار و الحاح در دعا: یكى از عواملى كه سبب استجابت دعا مى‏گردد اصرار در دعا مى‏باشد. خداى متعال بنا به دلائلى گاهى اوقات دعاى بنده خویش را سریعاً ا جابت نمى‏كند حال یا به علت گناهى كه انجام داده و باید توبه كند و یا به علت عدم وجود شرایط لازم و نیاز به فرصت براى استجابت دعا از مجراى طبیعى و یا به جهت این كه خداى متعال مى‏خواهد بنده‏اش ارتباط خود را با او بیش‏تر كند و به درگاه او توجه زیادتر داشته باشد بنابراین اصرار در دعا خود مى‏تواند عاملى در استجابت دعا محسوب شود. و خود اصرار ورزیدن در دعا موجب خوشنودى خداوند متعال است. امام باقر (ع) مى‏فرماید: بدرستى كه خداوند متعال كراهت دارد از اصرار مردم نسبت به یكدیگر براى اداى حاجات در حالى كه آن را براى خود دوست دارد. (میزان الحكمه،ج2،ص880) و نیز مى‏فرماید: به خدا قسم اصرار نمى‏ورزد بنده مؤمن بر خداوند متعال براى حاجتى مگر این كه آن را برآورده مى‏سازد. (میزان الحكمه،ج2،ص880) رسول اكرم (ص) مى‏فرماید:خداى متعال درخواست‏كننده را دوست دارد. (میزان الحكمه،ج2،ص880) بنابراین اصرار در دعا به پیشگاه الهى گذشته از اینكه موجب برآورده شدن حاجت مى‏شود. فى نفسه امرى مطلوب و مورد عنایت خداوند متعال مى‏باشد بدین جهت هیچگاه نباید از تأخیر در استجابت دعا دلگیر و نا امید شویم. پیامبر اسلام (ص) مى‏فرماید: خدا رحمت كند بنده‏اى را كه از خداوند متعال حاجتى را درخواست كند و بر آن اصرار بورزد. چه حاجتش برآورده شود و چه برآورده نگردد. (میزان الحكمه،ج2،ص880)
به اجابت نرسیدن دعا هرگز نباید باعث ناامیدى از رحمت پروردگار شود; زیرا گاهى ممكن است دعاى شخص تا 20 سال به تإخیر بیافتد. (كافی،ج2،ص355) در برخى از موارد خداوند دعاى بنده را مستجاب نمى كند, چون دوست دارد صداى بنده خود را بشنود و همواره او را بردرخانه اش ببیند. (كافی،ج2، ص479)
7. توسل به اولیای الهی: وسیله قرار دادن كسانی كه می توانند میان ما و خداوند واسطه شوند، باب وسیعی دارد. هر كسی به هر مقداری كه نزد خدای تعالی عزیز و آبرومند است ، می تواند وسیله انسان به درگاه الهی برای رسیدن به حاجت ها و نیازها باشد و در امر استجابت دعا وساطت نماید. برترین كسانی كه از وجاهت و آبرومندی كامل نزد خداوند برخوردارند، معصومین (ع) هستند. پس از ایشان البته مقربان درگاه الهی از اهل معرفت و كمال و حتی مومنان و كسانی كه اجمالا آبرومند هستند، وسیله خداوند محسوب می شوند. پیامبر اكرم(ص) فرموده است: «خداوند عزوجل مى‏فرماید: اى بندگان من! گرامى‏ترین خلق و پرفضیلت‏ترین آنان نزد من، محمد و برادرش على و امامان بعد از وى هستند. اینان «وسیله»ها به سوى من مى‏باشند. هر كس حاجتى دارد و نفعى را طالب است و یا دچار حادثه‏اى سخت و زیان‏بار گشته و برطرف شدن آن را مى‏خواهد، مرا به محمد و آل طاهرینش بخواند تا به نیكوترین وجه حاجت او را برآورم» (بحارالانوار، ج 94، ص 22، ح 20)
پس از اینكه آدم ابوالبشر مرتكب ترك اولى‏ شد، در مقام توبه به پیشگاه خداوند عرضه داشت: پروردگارا به حق محمد(ص) از تو مى‏خواهم كه مرا بیامرزى. (مستدرك صحیحین، ج 2، ص615) در كتاب‏ها و مدارك معتبر اهل سنت آمده است: هرگاه قحطى و خشكسالى پیش مى‏آمد، عمر از طریق توسّل به عباس عموى پیامبر، طلب باران می‏كرد و مى‏گفت: به خدا سوگند! عباس وسیله به درگاه الهى و داراى قرب و منزلت نزد او است و خدایا! ما به وسیله عموى پیغمبرمان به تو روى مى‏آوریم، پس سیرابمان كن» (اسدالغابة، ج 3، ص 165).
عثمان بن حنیف مى‏گوید: روزى در محضر پیامبر اكرم(ص) بودم، حضرت به شخصى كه مشكل خود را به ایشان عرضه مى‏كرد، شیوه دعا و توسّل را چنین تعلیم فرمود: برو وضو بساز و دو ركعت نماز به جا آور و پس از آن خداوند را با این جملات بخوان: «بارخدایا! از تو درخواست مى‏كنم و به تو روى مى‏آورم به پیامبرت، پیامبر رحمت. اى محمد! من به حق تو به سوى خدایم روی آورده‏ام تا حاجتم برآورده شود. خدایا! پیامبرت را در مورد من شفیع قرار ده». (مسند احمد بن حنبل، ج 4، ص 138)
3- رعایت آداب: رعایت آداب دعا در ارتباط موثر با خداوند نقش به سزایی دارد، در این قسمت آداب استجابت دعا كه در روایات به آنها اشاره شده، ذكر مى‏كنیم. از جمله: 1. گفتن بسم الله الرحمن الرحیم در ابتدا 2. فرستادن صلوات 3- 1 بار حداقل. 3. استغفار و اظهار فروتنی و دوری از حالت طلب كاری و ... . برآوردن حاجت نیازمندان: خدمت به بندگان الهی، به خصوص رسیدگی به وضعیت فقراء اهل ایمان، سبب تقویت ارتباط انسان با خداوند و استجابت دعا مى‏گردد. طبیعى است كه هر قدر اعمال نیك انسان بهتر باشد لطف الهى به او بیشتر است.

4- شرایط خواسته و حاجت :
1. با حكمت الهى مغایرت نداشته باشد: خداى متعال بر اساس حكمت خود این عالم را طبق قوانین خاص اداره مى‏كند و هیچگاه، این قوانین را نقض نمى‏كند بنابراین استجابت دعا باید از كانال قوانین و سنن الهى جریان یابد و اگر دعایى نقض كننده این مطلب باشد مستجاب نمى‏شود. زیرا خداى متعال فقط كریم نیست بلكه حكیم نیز هست و هیچ صفتى از صفات او صفت دیگرش را نقض نمى‏كند.
امام على (ع) مى‏فرماید خداوند سبحان حكمت خویش را نقض نمى‏كند بنابراین هر دعایى را مستجاب نمى‏سازد. (میزان الحكمه،ج2،ص876).
2. مطابق مصلحت باشد: در ضمن شمارش علل گوناگونى كه باعث مى‏شود حاجات انسان سریعاً اجابت نشود، یكى از مهمترین آن علّتها این است كه گاهى اوقات انسان از خداوند چیزهایى را درخواست مى‏نماید و فكر مى‏كند اجابت آن به نفع او مى‏باشد حال آن كه در واقع اجابت آن درخواست به ضرر اوست. درسوره بقره آمده است: «چه بسا چیزى را خوش نداشته باشید حال آنكه خیر شما در آن است و یا چیزى را دوست داشته باشید، حال آنكه شرّ شما در آن است». (بقره, آیه 216
).
یأس از رحمت خداوند بزرگترین گناه است بنا براین به رحمت خداوند امیدوار باشید.
واقعیات زندگی را درك كنید وبدانید هیچ انسانی به همه ی آرزوهایش نرسیده است.
شما باید با شرایط واقعی وشرایطی كه در آن قرار دارید كنار آمده نه با ساخته های ذهنی خود.
در دعاهایتان مصالح را به عهده ی خدا بگذارید واز تعیین روش وراه حل برای خداوند خودداری كنید.
در قبال مسایل وقضایای پیرامون منعطف بوده وكارها را به خدا بسپارید.
دعا نوعی وسیله ی ارتباطی بشر با خداوند است وقرار نیست انسان همیشه به نتیجه ی دلخواه برسد.
به قول یكی از بزرگان اگر همه ی انسان ها مشكلات خود را روی هم بیزندو بعد آن ها را مخلوط كنند هر كس مشكل خود را جدا كرده وآن را به عنوان بهترین مشكل بر می دارد.
مطئن باشید خداوند صدای شما رامی شنود وشما را دوست دارد وگر نه اجازه صحبت كردن با خود را نمی داد.

منبع :پرسمان با تلخیص و تغییر