تبلیغات
طوبی - مطالب احكام
سه شنبه 4 آبان 1389

چه اشکالی داشت زن عمو و زن دایی جزء محرم‌ها بودند

   نوشته شده توسط:    نوع مطلب :احكام ،

چه اشکالی داشت خداوند تبارک و تعالی‌، زن عمو و زن دایی را نیز، جزء محرم‌ها قرار می‌د اد؟ در حالی که قرآن محرم اعلام نکردن آن‌ها، مانع نشده ک
1. اگر چنین پرسش هایی گسترش داده شود، حدّ و مرزی نخواهد داشت‌، بر فرض که به پرسش بالا پاسخ مثبت داده شود، باز پرسیده خواهد شد، چرا خداوند زن برادر، دختر خاله‌، دختر عمو، دختر عمه‌، دختر دایی و... را محرم قرار نداده است‌.
2. این که حکم خداوند چیست و مردم در برابر حکم خدا چگونه عمل می‌کنند، دو موضوع جدای از هم است‌. اعتقاد همة ما این است که "وَ اللَّه‌ُ عَلِیم‌ٌ حَکِیم‌ٌ ;(حجرات‌، 8.) و خداوند دانا و حکیم است‌." و معتقد هستیم خدای حکیم‌، هیچ کاری و هیچ حکمی بدون مصلحت و حکمت انجام نمی‌دهد; از ا ین رو، حکم به محرم بودن مادران‌، دختران‌، خواهران‌، عمه‌ها، خاله‌ها، دختران برادر، دختران خواهر، مادران رضاعی‌، خواهران رضاعی‌، مادر زن‌، دختران همسر، همسران پسر و...(نسأ، 23.) را بیان فرموده است تا غیر محرم‌ها مشخص شوند و این محرم‌ها، یا رابطة نسبی و یا سببی و یا رضاعی دارند; زن دایی و زن عمو، هیچ یک از این ویژگی‌های سه گانه را ندارند; بله‌، زن دایی و زن عمو، اگر یکی از محرم‌های یاد شده در آیة بالا باشند، محرم هستند; در هر حال‌، افزون بر این که ما باید احکام الهی را با جان و دل بپذیریم و عمل کنیم‌، لازم است برای محرم و نامحرم بودن اشخاص‌، طبق ضابطه و اصول‌، برخورد کنیم‌; کسانی که به نوعی با هم خویشاوندی دارند، مانند چند گروهی که در آیة بالا بیان شد، محرمند; اما اگر با هیچ یک از اصول خویشاوندی‌، شرائط محرم بودن را نداشته باشند، چنان چه آن‌ها را محرم بدانیم‌، بی دلیل خواهد بود.
اما این که فرموده‌اید قرآن‌، مانع از نگاه محرمانة زن دایی و زن عمو نشده است‌، پذیرفتنی نیست و کلّیت ندارد; زیرا ممکن است در یک منطقه و محلی بر اساس عادت‌ِ غلط، چنین نگاهی رواج پیدا کرده باشد، اما به یقین در بیش‌تر مناطق مسلمان‌نشین‌، چنین نگاهی وجود ندارد و مسلمانان‌، زن دایی و زن عمو را محرم نمی‌دانند.(ر.ک‌: تفسیر المیزان‌، علامه طباطبایی‌;، ج 4، ص 416 ـ 431 و ص 490 ـ 993، دفتر انتشارات اسلامی‌.)


منبع: منبع ،

سه شنبه 4 آبان 1389

جبران تهمت و غیبت

   نوشته شده توسط:    نوع مطلب :احكام ،اخلاق ،

تهمت و غیبت قصاص ندارد. و جبران آن، بر حسب مورد متفاوت است:
1) اگر تهمت زده از سوی تهمت خورده بخشیده نشود، چنان چه تهمت از نوع قذف باشد (که حدّ دارد)، حدّ بر او جاری می شود. و اجرای حدّ (که در واقع نوعی جبران حق اللّه یا حق الناس است) اگر همراه با توبه باشد، در کمال توبه مؤثر است .
در قیامت ، اگر تهمت خورده به هیچ وجه راضی نشود، فصل الخطاب خود خداوند خواهد بود و تهمت زده را به اندازه جرمش مجازات کرده ، یا طبق مصلحت عمل می کند، تا شخص بلا تکلیف نماند.
خداوند متعال در قرآن کریم ، در حالات تهمت زنندگان در قیامت می فرماید:
یوْمَ تَشْهَدُ عَلَیهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَیدِیهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا یعْمَلُونَ (5)
در آن روز زبانها و دستها و پاهایشان بر ضد آنها به اعمالی که مرتکب می‌شدند گواهی می‌دهد!
گفتنی است، احکام فقهی درباره تهمت به لحاظ فروض گسترده ای که دارد بسیار است که در این باره می توانید به توضیح المسائل مرجع تقلید خود یا کتب فقهی دیگر مراجعه کنید. (6)
2) اما اگر غیبت و تهمت او به میزان جاری شدن حدّ شرعی نیست، برای جبران، اگر آن فرد از دنیا رفته است، باید توبه کرده و از درگاه خداوند عذرخواهى کنیم که البتّه خداوند توبه پذیر است.
و البته اگر امکان دسترسى به شنوندگان است، به نحوى با ذکر خیر و تکریم از آنها، تحقیر گذشته را جبران کند.
3) اما در صورتى که او زنده و در قید حیات باشد، در صورت امكان و عدم مفسده و اگر غیبت شونده ناراحت نمى شود، از خود او حلالیّت بخواهد.
اما اگر به او بگوید که: غیبت تو را کرده ام یا به تو تهمت زده ام، او ناراحت مى شود و ممکن است مفسده های بیشتری پیش بیاید، به گفته بعضى از مراجع تقلید، نباید به او گفت. بلکه باید بین خود و خداوند توبه کند.(7) و لازم نیست از وی طلب رضایت کند.
و البته در این حالت نیز اگر امکان دسترسى به شنوندگان است، به نحوى با ذکر خیر و تکریم از آنها تحقیر گذشته را جبران کند.
برخی از علما فرموده ‏اند:
اگر به واسطه غیبت کردن توهینی از مسلمان شده، در صورتی که ممکن است و آن مسلمان از شنیدن این حرف اذیّت نمیشود، خوب است که از او حلالیّت نماید و توهین را برطرف کند.(8)
برخی دیگر میفرمایند:
اگر غیبت توهین به شخص مسلمان بوده، در صورتی که ممکن است باید آن توهین را بر طرف نماید.(9)
هم چنین میتواند برای جبران، کار خیری برای آن شخص انجام دهد.
مرحوم شیخ طوسى (رحمة الله علیه) در شرح تجرید بر اساس حدیثى از پیامبر صلّى اللّه علیه و آله مى فرماید:
اگر غیبت شونده غیبت را شنیده است، جبران آن به این است که نزد او برویم و رسما عذر خواهى کرده و حلالیّت بخواهیم. امّا اگر نشینده است، باید هرگاه یادى از غیبت شونده کردیم، براى او استغفار نماییم. (انّ کفّارة الغیبة اءن تستغفر لمَن اغتبتَه کلّما ذکرتَه)
و همچنین در کافى و نیز من لایحضره الفقیه، از ابوعبدالله، امام صادق علیه السلام نقل است:
پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم را پرسیدند که کفاره غیبت چیست؟ فرمود: «هرگاه به یاد شخصى که غیبتش نموده، افتد، براى او از خداوند طلب غفران کند.»
پی نوشت‏ها:
1) سوره مبارکه نسا- آیه 112
2) مستدرک ، محدث نوری ، ج ، ص ، مؤسسة آل البیت
3) اصول کافی ، کلینی ;، ج ، ص ، دارالکتب الاسلامیة
4) سوره مبارکه نور - آیه 4
5) سوره مبارکه نور - آیه 24
6) تفسیر نمونه، آیة اللّه مکارم شیرازی و دیگران، ج 14، ص 369 ـ 374; ج 4، ص 117ـ121، دارالکتب الاسلامیة.
7) امام خمینی، استفتائات، ج 2، ص 621، مسئله 21 و 15
8) توضیح المسائل، مطابق با فتاوای مراجع معظم تقلید، ص 830
9) آیة اللَّه تبریزی، توضیح المسائل مراجع، ص 503،


منبع: کانون گفتمان قرآن ،

جمعه 23 مهر 1389

دستور خواندن نماز شب به صورت مفصل

   نوشته شده توسط:    نوع مطلب :احكام ،


چون از خواب برخاست سجده كند براى خداوند تعالى و نیكو است در این حال یا در حال برداشتن سر از سجده بگوید:


ادامه مطلب

جمعه 23 مهر 1389

دستور خواندن نماز شب به صورت مختصر

   نوشته شده توسط:    نوع مطلب :احكام ،

نماز شب
- نماز شب مجموعاً یازده ركعت است كه ده ركعت آن هر دو ركعت به یك سلام خوانده مى شود و یك ركعت به یك سلام .


ادامه مطلب

منبع: داستانهاى شیرین از نماز شب ،

جمعه 23 مهر 1389

نمازهای نافله (مستحبی) در شبانه روز

   نوشته شده توسط:    نوع مطلب :احكام ،

نماز شب
نافله‏های شبانه روز
نمازهای مستحبی زیادند و آنها را نافله گویند و بین نمازهای مستحبی به خواندن نافله‏های شبانه‏روز، بیشتر سفارش شده است و دستور خواندن آنها چنین است...


ادامه مطلب

تعداد کل صفحات: 2 1 2